Για όλα φταίει το μπετόν

Το σκυρόδεμα είναι υπέροχο υλικό για δημιουργία.

Πλην όμως η εξαιρετική του δύναμη και οι σχέσεις με την δημιουργία που αυτό καθ' αυτό -σαν υλικό- προτείνει, ενδεχομένως να αναφέρονται σε ωριμότερους ανθρώπους.

Αυτό γιατί πάντα με φόβιζε το τι θα γίνουν τα μεγάλα έργα, όπως για παράδειγμα ένα μεγάλο φράγμα ή ένα πυρηνικό εργοστάσιο, όταν το μπετό του γεράσει και αφού έχουμε "κρεμάσει" ένα μεγάλο μέρος του κοινωνικού ιστού επάνω του.

Στην φάση αυτή, ποιος θα έχει το θάρρος να πει: αυτό γέρασε, μπορεί να πέσει, να σπάσει, να χαλάσει και το ακυρώνω.

Και επειδή πιστεύω πως κανείς δεν θα το πει και όλοι θα περιμένουν το μεγάλο μπαμ μετά τον κύκλο της δικής τους ζωής, θεωρώ ότι οι δράσεις των ανθρώπων οφείλουν να είναι περισσότερο σεμνές και ευγενικές έναντι του περιβάλλοντος (βλ. παλαιότερο άρθρο: Μεγάλα έργα ή πύργοι της Βαβέλ;)

Γι αυτό η πολιτεία μου, θα είναι χτισμένη από την ίδια την γη, με αυτόνομα-μικρά έργα υποδομών και μικρές εγκαταστάσεις για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Τα υπόλοιπα φαίνεται να τα ξέρουμε. Όσον αφορά την μορφή της γης βλ. σχετικό σύνδεσμο: http://www.calearth.org/

Σχετικές εκπαιδευτικές δράσεις:

http://www.apennine-retreat.com/

http://www.centerforsustainable.com/

Υ.Γ.

Βλ. άλλα κείμενα του ιστολογίου σχετικά με το περιβάλλον

Για την κουβέντα με τ' "αφεντικά"

Αν τ' "αφεντικά" έχουν έρθει σε τέτοιο αδιέξοδο που δεν ξέρουν πως να το ξεπεράσουν και ζητούν από το popolo την συνδρομή του (βλ. http://www.anoiktoforum.gr/) εμείς-τώρα τί κάνουμε? 

Ο αγαπητός Πρόεδρος λέει: "Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση".

Άρα μου φαίνεται ότι: ή τ' αφεντικά ψάχνουν συμμέτοχους-συνένοχους στην διατύπωση των αδιεξόδων και την άφεση των αμαρτιών τους, ή τείνουν να αποφασίσουν ν' αγοράσουν-πολιτικά αυτό το μαγαζάκι, μπας και το δουλέψουν (αφού είναι προφανές ότι πωλείται).

Ένα θεατρικό του Σαίξπηρ (δεν θυμάμαι ποιο)  ξεκινάει ως εξής:

- Θα βρέξει.

- Καλώς να πέσει.

Υ.Γ.1 

Βλ. παλαιότερη ανάρτηση: Για το κράτος-τράπεζα

Υ.Γ.2

Βλ. παλαιότερη ανάρτηση: Για τους Μεγάλους Έλληνες

Υ.Γ.3

Βλ. παλαιότερη ανάρτηση: Για την εργασία στο Δημόσιο

Για τα γκα-φρα του Κόσμου

Ο Μπαράκ Ομπάμα κατάφερε να εγκριθεί «πακέτο» 1,1 τρισ. δολαρίων για την τόνωση της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά αναγκάστηκε να κάνει και υποχωρήσεις (βλ. σχετικό άρθρο από ΤΟ ΒΗΜΑ της 05.04.09).

Και όλοι είναι χαρούμενοι...

Με πιάνει όμως μια θλίψη.

Γιατί, ενώ νιώθω πολίτης του κόσμου, ή καλύτερα, επισκέπτης-χρήστης του χώρου και νιώθω πως ο σπιτονοικοκύρης μου έχει μάλλον καλύτερες προθέσεις από διάφορους άλλους, είμαι βέβαιος πως αυτό το 1,1 τρισ. δολαρίων, δεν πρόκειται να φτάσει ούτε σε εμένα (αφού κάπως την "βγάζω") αλλά ούτε και σε άλλους που το χρειάζονται πραγματικά.

Παράλληλα, αυτό που καταλαβαίνω με τις φτωχές μου γνώσεις στα χρηματοπιστωτικά συστήματα είναι πως: έχω πει ένα ψέμα, επάνω στο οποίο χτίζω ένα άλλο-μεγαλύτερο ψέμα.

Είναι βέβαια πολύ δύσκολο να παραδεχθεί κανείς πως έχει χτίσει τον κόσμο-του σε ένα ψέμα.

Αλλά αν θελήσει: ο κόσμος αυτός να συνεχίσει να υπάρχει, χωρίς πολέμους και με μια στοιχειώδη ισορροπία, μήπως πρέπει να διατυπώσει άλλες προτάσεις επάνω στις οποίες θα μπορέσει να επιβιώσει?

Υ.Γ. 1

Βλ. σχετική ανάρτηση: Για την οικολογία και την οικονομία

Υ.Γ. 2
Βλ. σχετική ανάρτηση: Για το REBOOT στην κρίση

Υ.Γ. 3
Βλ. σχετική ανάρτηση: Για τ' αδιέξοδα στην κατανάλωση

Υ.Γ. 4
Βλ. Για την πολιτεία ένα πείραμα κ.α. σχετικές αναρτήσεις

Υ.Γ. 5

Βλ. επόμενη σχετική ανάρτηση: Για την κουβέντα με τ' "αφεντικά"

Υ.Γ. 6
Βλ. εξαιρετικό βίντεο που περιγράφει την-σήμερα χρηματοπιστωτική κατάσταση: http://www.moneyasdebt.net/

Για την αποτίμηση της "οικολογικότητας"

Το ερώτημα σε αυτή την ανάρτηση είναι το πως ο κόσμος θα μπορέσει να αξιολογήσει αν μια δράση του είναι "οικολογική" ή αν συμπεριλαμβάνεται αυτή στα πλαίσια της αειφορίας. 

Στα πλαίσια της αξιολόγησης αυτής: καμία δράση δεν είναι αειφόρος όσο αυτή απορροφά μή ανανεώσιμες πρώτες ύλες και ενέργεια. Σχεδόν όλες οι δράσεις αυτό κάνουν. 

Δηλαδή πόση (βρώμικη) ενέργεια χρειάζεται για να φτιάξω ένα φωτοβολταϊκό σύστημα και πόσα υλικά θα απορροφήσουμε για να το φτιάξουμε αυτό? Μετά: πόση ενέργεια θα παραχθεί από αυτό, όσο αυτό λειτουργεί και πως θα γίνει αυτό σκουπίδι? 

Άρα, μήπως το φωτοβολταϊκό που "προτείνεται", είναι απλά ένας τρόπος για να αγοραστεί η "βρώμικη" ενέργεια και να πουληθεί "καθαρότερη"?  

Αν πει κανείς ότι θέλει να αξιολογήσει μια τέτοια δράση, πρέπει να ξέρει τι περιβαλλοντικές επιπτώσεις υπάρχουν στον τόπο παραγωγής του φωτοβολταϊκού συστήματος (π.χ. Γερμανία) πως αυτά λειτουργούν και εγκαθίστανται (π.χ. Ελλάδα) τί ενέργεια παράγουν και για πόσο χρόνο (?) και στην συνέχεια που αυτά θα πεταχτούν (π.χ. πάλι Ελλάδα) ή που θα πάνε ενδεχόμενοι τοξικοί ρύποι που μπορεί να έχουν (π.χ. βυθός της θάλασσας ή Νιγηρία). 

Όπως και στην οικονομική επιστήμη, υπάρχουν αρκετές μέθοδοι που έχουν διατυπωθεί (κυρίως ως εγκεφαλικά παιχνίδια) για να αποτιμήσει κανείς τόσο πολύπλοκα θέματα. 

Αλλά, όσο και αν περνάν καλά οι διάφοροι επιστήμονες που τις εφαρμόζουν, δεν νομίζω ότι μπορούν-ποτέ να δώσουν ουσιαστικούς δείκτες μιας κατάστασης ή μιας δράσης. 

Αυτό γιατί: όσο δυνατούς υπολογιστές και να έχουμε, όσο καλές προσομοιώσεις και αν κάνουμε (σε χρόνο-τόπο-περιβάλλον) αν δεν καταφέρουμε να δομήσουμε τον άνθρωπο σε απλές-διαφανείς-νέες-μικρότερες δομές, ο βαθμός πολυπλοκότητας και τελικά η ουσιαστική αποτίμηση της κάθε δράσης, θα χάνεται μέσα στο χάος της παγκόσμιας σφαίρας. 

Υ.Γ. 1

Βλ. προηγούμενη ανάρτηση: Για την οικολογία και την οικονομία

Υ.Γ. 2

Βλ. σχετική εργασία: Christofides, A., A. Efstratiadis, D. Koutsoyiannis, G.-F. Sargentis, and K. Hadjibiros, Resolving conflicting objectives in the management of the Plastiras Lake: can we quantify beauty?, Hydrology and Earth System Sciences, 9(5), 507-515, 2005.

Υ.Γ. 3

Βλ. Για την πολιτεία ένα πείραμα κ.α. σχετικές αναρτήσεις

Υ.Γ. 4

Βλ. σχετικό αφιέρωμα από ΤΟ ΒΗΜΑ της 05.04.09 με θέμα: Πράσινη ΕΝΈΡΓΕΙΑ

Για την οικολογία και την οικονομία

Έχει παρατηρηθεί ότι η κοινωνία αναπτύσσει κριτική αντίληψη (και οικολογική προδιάθεση) επάνω στις τεχνολογικές εφαρµογές όταν ωριµάσει σε τέτοιο βαθµό έτσι ώστε να έρχεται αντιµέτωπη µε τα σκουπίδια που αυτή παράγει. 

Το φαινόµενο αυτό όπως περιγράφει ο D. Cander στην Περιβαλλοντική Ψυχολογία είναι «σαν να περιµένεις να πάρει φωτιά ένα κτήριο για να µελετήσεις τις νέες διατάξεις ασφαλείας των κτηρίων από πυρκαγιά». Αλλά «είναι µάλλον ανήθικο να περιµένεις να πάρει φωτιά ένα κτήριο ώστε να σου δοθούν τα κριτήρια του πως θα µελετήσεις τις νέες διατάξεις ασφαλείας των κτηρίων από πυρκαγιά».

Όμως είναι αδύνατο να συγκρουστεί κανείς με τα σκουπίδια που παράγει, όταν τα σκουπίδια αυτά βρίσκονται στην Νιγηρία ή στην Γουαδελούπη. 

Γι αυτό, ο οφειλόμενος στόχος είναι νέες μικρότερες δομές και άλλη αντίληψη ανάπτυξης σύμφωνα με την οποία, ο κάθε άνθρωπος θα συν-υπάρχει με το καλό (οικολογική-αειφόρο ανάπτυξη) ή ενδεχομένως θα συγκρουστεί με το κακό (σκουπίδια) που αυτός παράγει.

Όσο αυτό δεν συμβαίνει, στον μεγάλο και άτακτο κόσμο μας,  ο "συκοφάντης" θα είναι ο ΣΚΑΙ και ο κάθε ΣΚΑΙ  που θα διατυπώνει και να καταγγέλλει τα περιβαλλοντικά προβλήματα που προκύπτουν (μακριά απ' την πόλη και τα μάτια μας)  στον Ασωπό και αλλού.

Αλλά δεν καταλαβαίνει ο ΣΚΑΙ και ο κάθε ΣΚΑΙ ότι: όπως εννοείται σήμερα η ανάπτυξη, το περιβάλλον είναι το θήραμα του ανθρώπου-θηρευτή και πως έτσι κινείται η οικονομία? Τι θα πει ο ΣΚΑΙ και ο κάθε ΣΚΑΙ μόλις οι βιομηχανίες του Ασωπού κλείσουν και μείνουν και άνεργοι οι εργάτες τους στον δρόμο? Θα τους βάλει να φυτεύουν δέντρα στις αναδασώσεις του?  

Στα πλαίσια αυτά και με μεγάλη προσδοκία πήγα εχθές στην έκθεση για τις οικολογικές εφαρμογές τις τεχνολογίας σήμερα: http://www.ecotec-exhibition.gr/

Και μεταξύ των πολλών φωτοβολταϊκών συστημάτων κ.α. εκθεμάτων που ήταν εκεί, κατάλαβα πως η επικρατούσα πρόταση που έχει διατυπωθεί για το περιβάλλον είναι πως: αν έχεις πολλά λεφτά και θες να μην είσαι θηρευτής του περιβάλλοντος, τότε και μόνο τότε, μπορείς και 'συ να βάλεις ένα φωτοβολταϊκό χωράφι. 

Αλλά οικολογική αντίληψη σημαίνει και μια άλλη οικονομική προσέγγιση. 

Γιατί: όταν έχουμε δει, το πως το "σύστημα" βραχυκυκλώνει με την κατανάλωση (όπως αυτή-σήμερα υπάρχει) και όταν δεν υπάρχει πλέον η οικονομική δυνατότητα για να καταναλωθούν και να εγκατασταθούν τα πολύ-ακριβά φωτοβολταϊκά συστήματα, μήπως πρέπει να δούμε και το πώς το σύστημα μπορεί να ανα-γεννηθεί με άλλου-τύπου, εύκολες-γρήγορες, οικονομικές και αειφορικές δράσεις?

Υ.Γ. 1

Βλ. επόμενη ανάρτηση: Για την αποτίμηση της οικολογικότητας

Υ.Γ. 2

Βλ. άλλα κείμενα του ιστολογίου σχετικά με το περιβάλλον

Υ.Γ. 3

Βλ. Για την πολιτεία ένα πείραμα κ.α. σχετικές αναρτήσεις