Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Δεν ήμουν εκεί...

... μετά την προχθεσινή απογοήτευση (που 'μασταν μόνοι μας) αν και τελικά θα 'πρεπε να 'μαι (βλ. σχετικά το φωτορεπορτάζ από τον πιτσιρίκο).

Προσπαθώντας να κάνω από μακρυά την αποτίμηση της χθεσινής μέρας, μου κάνει εντύπωση η έκπληξη για "το πέσιμο" στον τ. υπουργό (ήταν στημένο, προβοκάτσια κ.λπ. βλ. σχετικό άρθρο από το Antinews).

Δεν ήμουν μπροστά και δεν μπορώ να ξέρω, μα ξέρω πως ο όχλος που θα εκφράσει το θυμικό του και μια κοινή συνισταμένη απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, δεν θα κρίνει το πρόσωπο αλλά το σύστημα που αυτό εκφράζει.

Έτσι, μπορεί κάποιοι να 'χουν την αίσθηση ότι "ήταν αντι-συστημικοί", πως δεν τ' αρπάξανε, πως κάνανε σωστά την δουλειά τους, μα ήταν κι αυτοί στο πάρτι.

Φοβάμαι ότι (ακόμα κι αυτούς) ο λαός δεν θα τους συγχωρήσει. Ένα ολόκληρο "σύστημα" που λειτουργεί σαν μαφιόζικη συμμορία, αρχινά να γίνεται αντιληπτό και απ' τον κόσμο (βλ. πρόσφατη σχετική ανάρτηση: η omerta διαλύεται).

Γι αυτό και φαντάζομαι πως, στην "καλή" περίπτωση, ο κόσμος θ' αφιερώσει σ' αυτούς-όλους τους "τριακόσιους" το παρακάτω εξαιρετικά επίκαιρο τραγούδι (απ την ανάποδη) και θα πάει γι άλλα.


Δεν τολμώ να φανταστώ, τι θα γίνει στην "κακή"...


Υ.Γ. 1
Βλ. σχετική ανάρτηση: τι έγινε σήμερα τελικά; από τον Θράξ Αναρμόδιο

Υ.Γ. 2
Βλ. σχετική ανάρτηση: ραντεβού στο δρόμο από τον πιτσιρίκο