Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Για το κράτος-Monopoly

Νομίζοντας ότι έχεις τακτοποιήσει όλες σου τις εκκρεμότητες, κάθεται μια στραβή και πρέπει να πας στον ασφαλιστικό σου φορέα.

Και πάνω στη στραβή ανακαλύπτεις ότι χρωστάς-λέει στον ασφαλιστικό σου φορέα: πάνω κάτω ένα χιλιάρικο.

Έτσι ζούμε το κράτος-Monopoly στο οποίο: κάνεις ένα βήμα-σηκώνεις μια κάρτα και ποτέ δεν ξέρεις τι θα σκάσει από κάτω.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Για τον Γιάννη Δρακόπουλο και τους Δημοκρατικούς

Φίλος μου καλός, ο Γιάννης Δρακόπουλος.
Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός και ηθοποιός, ιδιαίτερα χαρισματικός, με εξαιρετική καλλιέργεια, πολιτεύεται με τους Δημοκρατικούς στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας.

Σε αντίθεση με παιδιά του κομματικού σωλήνα, είναι δημιουργός μιας φαντασιακής-εξαιρετικά δημιουργικής πορείας και πατέρας της Αλεξάνδρας.

Πολλά μπορώ να γράψω για τον Γιάννη αλλά είναι σεμνός και θα είμαι λιγομίλητος.

Τον εκτιμώ και τον αγαπώ ιδιαίτερα. Παράλληλα, θεωρώ πως ο πολιτικός χώρος με τον οποίο πολιτεύεται, οι Δημοκρατικοί, είναι ένας εξαιρετικά αξιοπρεπής χώρος και τον υποστηρίζω (βλ. σχετικά http://www.dimokratikoi.gr).

Είναι γεγονός βέβαια πως αυτό που θεωρούμε δημοκρατία μας οδηγεί μονοσήμαντα στην επιλογή διαχειριστάκων της εξουσίας και κατά συνθήκη (ας μην πω κανόνα) αλητών (βλ. σχετικά κείμενα του ιστολογίου για το Δίχτι την εκπαίδευση κ.α. αμαρτίες-τις άλλες αμαρτίες) .

Αλλά είναι όμορφο να υπάρχουν αυτές οι επιλογές.




Και κάτι που είχαμε φτιάξει παλαιότερα: Γραπτά μηνύματα, «Ποιητική συλλογή» που γράψαμε με τον Γιάννη τον καιρό που ανεβοκατεβαίναμε στο Λαύριο

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Πάει με την όπισθεν το αεροπλάνο?

... του Σ.Μ.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Για την ομορφιά και τον χρόνο

Πως αξιολογείται η ομορφιά σ' ένα οποιοδήποτε έργο του Ανθρώπου, της Φύσης και τον ίδιο τον άνθρωπο?

Θα έλεγα πως αξιολογείται όταν γερνάει όμορφα. Ο χρόνος είναι το μόνο φίλτρο που αξιολογεί την ύπαρξη, όχι όταν αυτή είναι φρέσκια, νεαρή και περιέχεται μέσα της ολόκληρο το απόθεμα της λίμπιντο της αναπαραγωγής, μα όταν έχει στερέψει από τούτο.

Ίσως αυτός να είναι και ο δείκτης για το αν αυτή, η γέρικη ομορφιά, αξίζει (ή έχει την τάση) να αναγεννηθεί και περιέχει μέσα της κάτι που ο πόθος της αίσθησης (η ομορφιά της) το κάνει αθάνατο.


Υ.Γ.
Βλ. σχετικά με την έννοια της αναγέννησης την περιγραφή του παιχνιδιού: ΓΕΝΕΣΙΣ. Το παιχνίδι του Ανθρώπου στον Κόσμο

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Για το γεροντο-μοίρι της εξουσίας

Διατυπώνεται ως άγραφος νόμος: το γεροντο-μοίρι, αυτό που θα κρατήσει ο γέρος για ν' αφήσει σ' αυτόν που θα τον φροντίζει μέχρι να πεθάνει.

Όσον αφορά την περιουσία και την αυτοματο-ποιημένη λειτουργία της πράξης, η απουσία ασφαλιστικού συστήματος και η απ-αξίωση ανήμπορων ανθρώπων, οδηγούν συνειδητά τον κόσμο στο να υποκύπτει σε αυτό το άτυπο καθεστώς εκβιασμού του αυτονόητου δηλαδή της φροντίδας, της αγάπης και τελικά της αξιοπρεπούς μετάβασης στον θάνατο.

Ακόμη όμως και σ' αυτό το καθεστώς, η αξιοπρέπεια της μετάβασης σηματοδωτείται από την πολιτεία του κάθε ανθρώπου και όχι υπό το καθεστώς του εκβιασμού που λέει "θα σ' αφήσω τα γκα-φρα".

Παράλληλα μ' αυτό, σημείο προβληματισμού αποτελεί το πως η "Δημοκρατία" που ευαγγελιζόμαστε δημιουργεί όμοιες δομές για την αναπαραγωγή καθ' ενός "κουμανταδόρου" της.

Έτσι, αξιοσημείωτο είναι το πως: κοινά επώνυμα αναπαράγονται στην πολιτική και αλλού, σαν να 'ναι μονοσήμαντη η πορεία κάθε μωρού από την γέννησή του.

Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το πως αυτοί που εκτός του κληρονομικού δικαιώματος αναπαράγονται, είναι αυτοί που θα τύχουν να τρυπώσουν και ν' αρπάξουν το γεροντο-μοίρι του κάθε μηχανισμού (με ταπεινά αισθήματα, υποκύπτοντας σε αυτό το άθλιο καθεστώς εκβιασμού).

Μα όσο η Δημοκρατία θα υποκύπτει στα γεροντο-μοίρια της εξουσίας, δεν θα υπάρχει ευλογία σ' αυτόν τον τόπο.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Γιατί ΠΑΣΟΚ?

Ένας λόγος μου είναι αρκετός για να σκεφτώ να ψηφίσω το ΠΑΣΟΚ.


Αν-και το Real Estate στα οικόπεδα του παραδείσου φαίνεται να 'ναι αφορολόγητο (μολονότι πιστεύω πως πολλοί θα το πληρώσουν στην κόλαση) πρέπει να πληρωθεί το Real Estate στην Ελληνική γη.

Και αν ο ΓΑΠ πει: πως θα προχωρήσει σε αναδιανομή της εκκλησιαστικής περιουσίας στο Λαό, θα πάρω σημαιάκια να κατέβω στο δρόμο.


Υ.Γ.
Ας μην ξεχνιόμαστε όμως.
Ήταν-απλά μια πολύ-καλή ιδέα (μακάρι να γίνει).
Όσον αφορά την εκλογική αναμέτρηση βλ. σχετικά: http://www.dimokratikoi.gr/


Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Για τις πλημμύρες στην Εύβοια

Ένας νεκρός και πολλά χωριά κατεστραμμένα από τις προ-χθεσινές πλημμύρες στην Εύβοια.

Και είναι αλληλουχία "συμπτώσεων" το ότι αυτό το μέρος είχε καεί, είχαμε ρίξει τόνους μπετό στα ρέματά του και ήρθε η βροχή και το πήρε και το σήκωσε.

Μα τί θα γίνουν οι άνθρωποι που τα σπίτια τους γίνανε βάρκες-που ζούσαν εκεί?

Θα ρίξει κανείς, κι άλλα μπετά, να τους στεγάσει?

Μήπως αντί να αφήσουμε τους ανθρώπους στην ζούγκλα ή σε ετοιμόρροπα σπίτια, μπορούμε να τους στεγάσουμε-εύκολα γρήγορα και οικονομικά σε κατασκευές με γη?

Έχω την αίσθηση πως αρκετά δοκιμάσαμε το μοντέλο ανάπτυξης του μπετού και η φύση μας εκδικείται αφού δεν είχαμε την ωριμότητα να διαχειριστούμε δόκιμα αυτό το υπέροχο υλικό.

Τώρα όμως που τελειώσαν τα λεφτά, αν δεν παραιτηθούμε από το-όποιο όραμα ανάπτυξης, μήπως είναι μονοσήμαντη η άλλου-τύπου δόμηση?

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Για την μετακίνηση του κόσμου

Την 12 Ιουλίου 2009 στην Πάτρα, πραγματοποιήθηκε αστυνομική επιχείρηση σε καταυλισμό μεταναστών.

Την 11 Σεπτεμβρίου φάγαμε "γερμανικό χαστούκι" σύμφωνα με τον σχετικό τίτλο του άρθρου στα ΝΕΑ για τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών.

Είναι προφανές, αφού οι μετανάστες που μέναν σε καταυλισμούς, μένουν σε κοντινά δάση (χωρίς όνομα ως τροφοσυλλέκτες-σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα), κάνοντας μια τρύπα στον χρόνο, επιστρέφοντας τον πολιτισμό στην Ελλάδα 4.000 χρόνια πίσω .

Μα αντί να κλείνουμε τα μάτια στο πρόβλημα, γιατί δεν εξετάζουμε την δημιουργία κοινοτήτων με στόχο την αξιοπρεπή συν-ύπαρξη σε κάθε τόπο της γης?

Μπορεί να γίνει? πιστεύω πως μπορεί. Αν δημιουργηθούν υποδομές που σκοπό και στόχο τους θα έχουν μόνο τούτο.


Υ.Γ.
Βλ. σχετικές εργασίες για την αρχιτεκτονική με την γη

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009