Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Μετάνοιες με υλικά

Μέρες που είναι, δεν λειτουργηθήκαμε όσο θα 'θελα, αλλά είπα να ανεβάσω μια παρουσίαση που είχα κάνει με τίτλο "μετάνοιες με υλικά".

Το έργο αυτό παρουσιάζει την αγιοπλαστική μου, μια αποκωδικοποίηση του Βυζαντινού σχεδίου και απόδοσή του στον χώρο και αυτό που συμβαίνει είναι μια τρισδιάσταστη απεικόνιση βασισμένη σε φόρμες της Βυζαντινής αγιογραφίας.

Στην προσπάθεια αυτή στόχος είναι η διατήρηση του κανόνα της Βυζαντινής Αγιογραφίας και η προβολή της στις τρεις διαστάσεις.

Ας με συγχωρήσει αν σκανδαλιστεί κανείς με αυτή την εικαστική φόρμα, τα 'φτιαξα αυτά, απλά και μόνο, σαν τη προσευχή και τη μετάνοιά μου.

Με αγάπη Χριστού,

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Οι αρχόντισσες της μύξας

Μια φορά και έναν καιρό, όχι πολύ μακρυά από 'δω, ζούσαν στην πόλη δύο κοριτσάκια.

Τα κοριτσάκια ήταν αδελφούλες και δεν ζούσαν ακριβώς μέσα στην πόλη μα δίπλα, σ' ένα δεντρόσπιτο στην αμυγδαλιά δίπλα στο ρέμα.

Η μια αδελφούλα είχε πολλές μύξες, η άλλη της έτρωγε.

Ζούσαν ήσυχα, αλλά μια μέρα, ένας τρομερός επιστήμονας ανακάλυψε ότι η μύξες είναι πολύτιμο συστατικό για κάτι. Αυτό το κάτι ήταν κάτι πολύ πολύ ακριβό και πολύ σπάνιο, έτσι οι μύξες άρχισαν να πουλιούνται πολλά-πολλά λεφτά.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Η Αγνή κι ο Θύρσος

Η Αγνή κι ο Θύρσος ήταν δύο μικρά ζουζούνια που ζούσανε στη ρεματιά.

Όνειρο είχαν να πετάξουν ψηλά, μα τα ζουζούνια είχανε πολύ μικρά φτερά, έτσι πέταγαν πάντα μόνο λίγα μέτρα πάνω απ' το έδαφος.
Η Αγνή κι ο Θύρσος
Μια μέρα, η Αγνή κι ο Θύρσος, πήγανε να δούνε κάτι κοριτσάκια που παίζανε σε ένα σπίτι εκεί κοντά. Τα κοριτσάκια παίζανε με τα μπουρμπουληθρήρια τους και δεν πρόσεξαν την Αγνή και τον Θύρσο που ήρθαν να τους κάνουν παρέα.

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Εσταυρωμένος

Ο Εσταυρωμένος είναι ένα θέμα που με συγκινούσε από παιδί, αλλά αυτά που έφτιαχνα δεν είχαν κανένα θεολογικό υπόβαθρο.

Μπορεί όμως να 'χει θεολογικό υπόβαθρο ένα γλυπτό;

 Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα στο Άγιον Όρος με έναν εσταυρωμένο που είχα φτιάξει, και μου είπε ένας Ιερομόναχος: «τι είναι τούτο? εδώ σταύρωσες τον Φοίβο όχι τον Χριστό»...

Εκεί μου έδωσε να καταλάβω, πως το Βυζαντινό σχέδιο θεολογεί, πως ο Χριστός δεν είναι μια τραγική μορφή που κρέμεται απ' τον σταυρό, είναι ο Βασιλεύς του Κόσμου που «κλίνας την κεφαλή παρέδωσε το πνεύμα» και ως νικητής του θανάτου με τα ανοιχτά του χέρια αγκαλιάζει τον κόσμο.

Παρακάτω είναι μερικές φωτογραφίες από την δημιουργία ενός Εσταυρωμένου που προσπάθησα να είναι όσο το δυνατό πιο κοντά στο Βυζαντινό σχέδιο.

Το πρόπλασμα του έργου είναι σε φυσικό κερί και αυτή είναι η μορφή που έχει σήμερα περιμένοντας την χύτευσή του σε μπρούτζο.