Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Ρευστο-κοινωνικό-μηχανική

Διάβασα μια εργασία που δημιουργούσε ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο, η παραγωγική διαδικασία, θα έπαιρνε μπρος.

Μου φαίνεται ότι όλες οι αναλύσεις αυτού του τύπου κάνουν ένα θεμελιώδες λάθος.

Και εξηγούμαι:

Ας θεωρήσουμε ότι έχουμε ένα ρευστό που κινείται σε έναν αγωγό.


Έστω ότι το ρευστό αυτό είναι η "σούπα" της συλλογικής σκέψης και δράσης, η οποία θα ορίσει την κίνησή της από τον αγωγό που θα το περιέχει και την κλίση του.

Είναι προφανές ότι, σε κάθε επόμενο χρόνο, κάθε του μέρος, θα έχει πάει παρακάτω.

Αν τώρα έχουμε μια σχετικά μικρή κλίση του αγωγού και η ροή είναι στρωτή. μπορούμε να κάνουμε μια πρόβλεψη για κάθε μέρος του ρευστού και να το προβάλλουμε αυτό σε έναν οποιοδήποτε μελλοντικό χρόνο.

Αν όμως η κλίση είναι μεγάλη και η ροή είναι τυρβώδης (δηλαδή χαοτική) είναι αδύνατον να προσδιοριστεί που θα είναι το οποιοδήποτε στοιχείο του ρευστού σε έναν μελλοντικό χρόνο.

Προφανώς η ροή αυτού του υποτιθέμενου "ρευστού" έχει περάσει εδώ και χρόνια την κρίσιμη κατάσταση και βρίσκεται στην τυρβώδη ροή.
Αυτό λοιπόν που δεν μου πάει καλά, στα διαβάσματα και τις συζητήσεις τις οποίες έτυχε να παρακολουθήσω σχετικά με το θέμα της "Κρίσης", της "Ανάπτυξης" κ.λπ. είναι ότι θεωρούν πως το ρευστό κινείται ακόμα τη στρωτή ροή.

Έτσι, κάθε σχετική ανάλυση (αλλά και σύνθεση) θεωρεί πως μπορεί να προβλέψει το οτιδήποτε, ενώ απλά φαντασιώνεται μια-κάποια Κρίση (ενδεχομένως και άλλη απ' αυτή που ζούμε).

Μα έτσι, απλά δεν έχουμε σωστή περιγραφή του προβλήματος και αν δεν έχουμε σωστή περιγραφή του προβλήματος, η λύση του είναι αδύνατη. 

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Για το εργαστήριο

Δείχνω χαρούμενος κάτι πειράματα που έχω κάνει στο εργαστήριο και μου λέει:

- Δεν έχουν πολύ νόημα όλα τούτα...

- Γιατί, ρωτάω. 

- Να, μου λέει, εξετάζεις ένα μικρό κομματάκι που δεν συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται "το όλο". 

Δοκίμασε να ρίξεις ένα μυρμήγκι απ' τον 1ο όροφο να δεις: θα πάθει κάτι? 

- Μάλλον όχι, δεν θα πάθει τίποτα και θα συνεχίσει να περπατάει του λέω. 

- Πέσε κι εσύ να δούμε κάτι. 

:-P


Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Παρίσι... :-(

Η παγκόσμια κοινή γνώμη είναι συγκλονισμένη από τις εκρήξεις στο Παρίσι.

Μα τι σήμαιναν οι εκρήξεις στο Παρίσι?

Σήμαιναν ότι στην σημερινή μορφή του πολέμου, ο άμαχος πληθυσμός είναι στόχος και συμπεριλαμβάνεται στον αναλώσιμο.

Μήπως όμως αυτό γίνεται κι αλλού? Μήπως δηλαδή κάποιοι σήμερα κάνουν πόλεμο, σκοτώνοντας αμάχους, χωρίς καν να βρίσκονται εκεί?

Νταξ, είμαι ενάντια σε κάθε βία, καταγγέλλω την βία απ' όπου κι αν προέρχεται και εύχομαι ο φίλος μου ο Πέτρος που ζει στο Παρίσι να είναι καλά γιατί ανησυχώ.

Πλην όμως, δεν μπορώ να μην προβληματιστώ στο ότι, η βία που υπήρχε παλαιότερα, είχε-γενικά μια αρχή (μια "λογική", ένα θέατρο συγκρούσεων, μια "ηθική") και ένα τέλος. Τίποτα απ' αυτά δεν βλέπω σήμερα.

Παλαιότερα, στο παιχνίδι (βλ. Το παιχνίδι του Ανθρώπου στον Κόσμο), είχα γράψει ότι επειδή αλλάζει η νέα ανθρωπική γεωμετρία (βλ. Ανθρωπική γεωμετρία και ιστοχώρος) πρέπει να μάθουμε να παίζουμε παιχνίδια με άλλη λογική απ' αυτή που έχει το σκάκι.

Παιχνίδια που δεν θα έχουν στόχο οι παίκτες να φάνε ο ένας τον άλλο, αλλά να συνυπάρχουν ο ένας με τον άλλο.

Εύχομαι πραγματικά ο κόσμος να καταλάβει ότι οι συγκρούσεις αυτές δεν βγάζουν πουθενά γιατί η πολυπλοκότητα του κόσμου μας, η κίνηση, η όσμωση και η ταχύτητα που έχει αποκτηθεί, δεν επιτρέπουν πια να έχουμε αυτές τις αντιλήψεις για να επιβιώσουμε.

Αλλά "... οι αναλύσεις γίνονται με το σκεπτικό ότι η λειτουργία του χώρου είναι τακτική με ποικίλες εξαρτήσεις, περιβαλλοντικά προβλήματα, οικονομικά κραχ που κάπως κάποτε και με κάποιον τρόπο ερμηνεύονται. 

Η μορφή αυτής της ανάλυσης (αλλά και της σύνθεσης) επιζεί με την βεβαιότητα ότι ο Μακιαβέλι είχε δίκιο-και κάποτε είχε.

Όχι τώρα όμως."


Υ.Γ.
Βλ. σχετικά παλαιότερη ανάρτηση: Ανθρωπική γεωμετρία και ιστοχώρος (internet ή Διχτι)
Βλ. επίσης: Το παιχνίδι του Ανθρώπου στον Κόσμο

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Έκθεση γλυπτικής του Μιχάλη Κευγά

Έκθεση γλυπτικής του πολυαγαπημένου μου φίλου και εξαίρετου καλλιτέχνη Μιχάλη Κευγά με θέμα "Ανθρώπινες Μορφές".

2-17 Νοεμβρίου 2015 στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Γλυπτική, καλοκαίρι 2015

Φέτος το καλοκαίρι, έφτιαξα σε ανάγλυφα:
  • Προσωπογραφίες μοναχών της Ι.Μ.Δοχειαρίου του Αγίου Όρους
  • Τον Άγιο Προκόπιο
  • Τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο
και άλλα που δεν αξιώθηκα να ολοκληρώσω.
Στην παρακάτω προβολή παρουσιάζεται η δημιουργία των προπλασμάτων από φυσικό κερί.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Πωλείται καθρέπτης-αντίκα

Πωλείται ΚΑΘΡΈΠΤΗΣ αντίκα. 

Ιστορείται ότι κατασκευάστηκε στα τέλη του 1800 από εργαστήριο της Χίου. 

Βρίσκονταν σε σπίτι στην Αθήνα το οποίο, αμέσως μετά τον β' Παγκόσμιο επιτάχθηκε από τους Εγγλέζους οι οποίοι λέγεται ότι κάψανε όλα το υπόλοιπο σαλόνι στην ξυλόσομπα. 

Ο καθρέπτης είναι το μόνο μέρος του σαλονιού που σώθηκε.

Πληροφορίες εντός. 

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Τριγωνίζοντας και πάλι

Σε συνέχεια της προηγούμενης  ανάρτησης, τον Αύγουστο δούλεψα τα τρίγωνα του παιχνιδιού.
Έτσι έστησα μια σειρά ισοσκελή ορθογώνια τρίγωνα των οποίων οι κάθετες πλευρές τους είναι έκφραση της ακολουθίας Fibonacci ...3, 5, 8 μαζί με ένα ισόπλευρο με πλευρά 13.
Το ισόπλευρο τρίγωνο με πλευρά 13, έγινε ένα τρίγωνο "γέφυρα" μεταξύ των τριγώνων της ακολουθίας και ορισμένων διαφορετικών, θα έλεγα, "προνομιούχων" τριγώνων.

Αυτά είναι:

  1. το πυθαγόρειο, δηλαδή το ορθογώνιο με σχέση πλευρών 3:4:5
  2.  το αιγυπτιακό, δηλαδή το ισοσκελές με αναλογία βάσης προς ύψος 8:5
  3. το ισοσκελές με γωνία κορυφής 36 μοίρες, που αποτελεί τη μονάδα του κανονικού δεκαγώνου, και έχει σχέση πλευράς προς βάση Φ (1,618, ο γνωστός χρυσός αριθμός) και τέλος 
  4. το ισόπλευρο, που αποτελεί τη μονάδα του εξαγώνου.

Αφού οι μορφές των τριγώνων είχαν οδηγό  την ακολουθία Fibonacci, διατυπώνουν μορφολογικές εκφράσεις της χρυσής τομής (βλ. περισσότερα από την Wikipedia) ενώ οι "χρυσές αναλογίες" τους προσπάθησα να "δένουν" και με τα προνομιούχα τρίγωνα.

Για να δω αν παίζεται αυτό το παιχνίδι, χάραξα επάνω σε κατάλληλα πλανισμένο ξύλο μερικά κομμάτια από αυτά που σχεδίασα. Στη συνέχεια τα έκοψα στη κορδέλα και τα έτριψα στη σβούρα.

Όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία αυτή και φτιάχτηκαν τα τρίγωνα, άρχισα να παίζω το παιχνίδι και είδα ότι το παιχνίδι μπορούν να το παίξουν ένας ή περισσότεροι παίχτες.

Μπορεί δηλαδή να είναι απλά μια άσκηση στατικής και αισθητικής αντίληψης για έναν παίχτη, αλλά μπορεί και να έχουν μοιραστεί κατάλληλα τα τρίγωνα του παιχνιδιού για να παίζεται από περισσότερους παίχτες.

Ένας τρόπος να παιχτεί το παιχνίδι είναι: κάθε παίχτης να κάνει προσπάθεια να τοποθετεί, σε κάθε γύρο του παιχνιδιού, ένα απ' τα δικά του τρίγωνα και  να νικήσει όποιος ξεφορτωθεί πρώτος  τα τρίγωνά του.

Παρακάτω ακολουθούν μερικά συμπλέγματα τριγώνων που δημιουργούνται παίζοντας  το παιχνίδι.

Υ.Γ.