Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Εκδήλωση-συζήτηση στο Ε.Μ.Π.

...για το ασφαλιστικό, τη διαθεσιμότητα και τις επιπτώσεις του μνημονίου στους μηχανικούς και το επάγγελμα

Τετάρτη 17 Απριλίου στην αίθουσα Τελετών του κτηρίου Διοίκησης
Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου. 10:00-14:00
Αναβλήθηκε!!!

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Αντικειμενική αξιολόγηση

"Δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα η θέσπιση κάποιας αντικειμενικής αξιολόγησης. Δεν αντέχονται άλλες παρασκηνιακές δεινοσαύρων, προκειμένου να ευνοηθεί το "πουλέν" τους. Θα σπαταληθούν ώρες επί ωρών σε διαφωνίες, συμμαχίες και δολοπλοκίες, θα καταναλωθεί πολύτιμη φαιά ουσία στην κατάρτιση αλγορίθμων που δήθεν διασφαλίζουν τη φερεγγυότητα της διαδικασίας, μετά θα θυμηθούν ότι πρέπει να τηρηθούν οι ισορροπίες, και στο τέλος θα καταλήξουν να πλακώνονται όλοι με όλους στην αίθουσα συσκέψεων που βρίσκεται ακριβώς δίπλα μου, με αποτέλεσμα να μου σπάσουν (για πολλοστή φορά) τα νεύρα."

(απόσπασμα από e-mail αγαπημένου μου φίλου για κάποια αξιολόγηση)

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Η επανάσταση των σιωπηλών, του Γιώργου Γραμματικάκη

Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο πιο φοβερό και από το τραγούδι: τη σιωπή τους. Και πιθανότερο, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ, θα ήταν να γλιτώσεις από το τραγούδι τους, παρά από τη σιωπή τους.[Φραντς Κάφκα, Η σιωπή των σειρήνων]


Η επανάσταση που οραματίζομαι θα είναι μια επανάσταση των σιωπηλών. Δεν θα έχει σημαίες αναπεπταμένες, συνθήματα και ιδεολογικές διακηρύξεις. Θα είναι μια επανάσταση βουβή, που θα στηρίζεται απλώς στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Θα ξεκινήσει από την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή, και θα αποδώσει στον άνθρωπο ό,τι στερήθηκε, ό,τι ονειρεύθηκε, ό,τι ζήτησε με κραυγές -πριν επιλέξει τη σιωπή.

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Χρυσός ο τόπος, χυδαίος ο τρόπος

Πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι στον τόπο μας περιέχονται πολύτιμοι μοχλοί της Αγοράς όπως ο χρυσός και ο ήλιος, ενώ εικάζουμε ότι μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι όπως πετρέλαιο, ουράνιο, κ.λπ.

Για την μόχλευση αυτών των στοιχείων στην Αγορά, πρέπει να γίνει «κάτι» (εξόρυξη, φωτοβολταϊκά κ.λπ.).

Αυτό το «κάτι» που ποτέ δεν κάναμε εμείς οι ίδιοι τις περιόδους που ενδεχομένως θα μπορούσαμε, πραγματοποιείται σήμερα από άλλους, οι οποίοι, σε αρμονική συνεργασία με την Αγορά, εξετάζουν τον καλύτερο τρόπο να το υλοποιήσουν.

Προφανώς και θα το οργανώσουν βελτιστοποιώντας τις οικονομικές παραμέτρους, αλλά η προστασία του (κάθε) τόπου δεν εξαρτάται από την βελιστοποίηση των οικονομικών παραμέτρων ενός έργου. Ίσα-ίσα για να προστατευθεί το περιβάλλον ενός τόπου όταν εκεί πραγματοποιούνται «βρώμικες» δραστηριότητες, οι οικονομικές παράμετροι μπαίνουν στην πάντα.

Σήμερα λοιπόν, βλέπουμε ένα όμηρο κράτος, το οποίο κοιτά να ξεπουλήσει όποιον μοχλό απ’ αυτούς μπορεί, έχοντας όμως ως δεδομένο ότι αυτοί που τελικά αποφασίζουν και αυτοί που τελικά ενεργούν, ζουν πολύ-πολύ μακριά από τις-όποιες «βρώμικες» δραστηριότητες.

Μα κάθε άνθρωπος αναπτύσσει οικολογική συνείδηση όταν έρχεται αντιμέτωπος με τα σκουπίδια που ο ίδιος παράγει, αλλά δυστυχώς, η πολυτέλεια αυτής της χωρικής σύγκλισης δεν υπάρχει στο σύστημα λήψεως των αποφάσεών μας.