Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Οδυνηρές κατα-ρεύσεις

Νίκο μου συγνώμη που δεν σε πήρα πίσω αλλά είδα τις αναπάντητες και σ' ευχαριστώ για τις ευχές σου για την ονομαστική μου γιορτή.

Συγνώμη κιόλας που δεν γράφω αλλά βρίσκομαι πανικόβλητος, καρφωμένος στην καρέκλα μου, βλέποντας τον κόσμο να καταρρέει. 

Έχω απελπιστεί. 
Βλέποντας κιόλας την-όποια "εξουσία", την-όποια "δομή" έχει απομείνει, να υποκρίνεται "οδυνηρές" κατα-ρεύσεις το 'χω τερματίσει.

Πολλά φιλιά Νίκο μου