Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Για την πολιτεία 4. Το χρήμα

Με χρήμα πληρώνομαι και πληρώνω. Το χρήμα εξυπηρετεί την ποιότητα της ζωής μου, η οποία καθορίζεται από τις ανάγκες μου.

Με το χρήμα ανταλλάσσεται η εργασία του πολίτη ή τα προϊόντα που αυτός παράγει. Με την συνεπή-του εργασία, ο κάθε πολίτης, πρέπει να έχει τα χρήματα για να ζει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

Το χρήμα είναι ένα από τα μέσα που διευκολύνουν την δημιουργία. Όμως υπάρχουν κι άλλα μέσα (π.χ. η φαντασία). Αυτό είναι το εύκολο.

Το χρήμα λειτουργεί ως σύμβολο εξουσίας, αλλά κατ’ ουσία είναι μια δημιουργική δύναμη την οποία, όποιος την κυκλοφορεί, δίνει εργασία και κίνητρα σε άλλους πολίτες.

Ανάλογα με τα χρήματα που κατέχουν οι πολίτες, διαχωρίζονται σε αυτούς:

  • με πολλά χρήματα (οι πλούσιοι)

  • με λιγότερα (η "μεσαία" τάξη)

  • με λίγα ή καθόλου (οι φτωχοί)
Επίσης διαχωρίζονται σε ρόλους αφεντικών, υπαλλήλων, μαστόρων και εργατών.

Ο κάθε ένας έχει τον δικό-του, εξαιρετικά χρήσιμο ρόλο στην πολιτεία. Σε κάθε θέση στην οποία εργάζεται, οφείλει να εργάζεται με συνέπεια και η εργασία του να αμείβεται με αξιοπρεπή ανταλλακτική αξία χρημάτων.


Όπως και να 'χει όμως, οφείλει να υπάρχει ένα σαφές όριο για την αξιοπρεπή διαβίωση του κάθε πολίτη.


Και -αν δεν υπάρχει τεμπελιά- ας μην υπάρχει φτώχια.


Υ.Γ. 1
Εστιάστε:

  1. Στα πολύ φτωχά αφεντικά (επειδή, πολύ συχνά, απλά δεν θέλουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους στους υπαλλήλους-μαστόρους-εργάτες τους και στην πολιτεία-τους φόρους τους).

  2. Στους πολύ πλούσιους υπαλλήλους (γιατί η εργασία τους, τους επιτρέπει κάποια "όρια πλουτισμού" και αφού τα ξεπερνούν, μάλλον είναι κλέφτες).
Υ.Γ. 2
Γράφω και ξανα-γράφω για την αξιοπρέπεια. Δεν το γράφω κατά λάθος, αφού το σήμερα, είναι ά-μετρο, απρεπές και χυδαίο (ή τουλάχιστον έτσι το νιώθω).

Υ.Γ. 3
Βλ.: Για την πολιτεία. Ένα πείραμα, κ.α. σχετικές αναρτήσεις