Το αυτονόητο που ντρεπόμαστε να πούμε

Στην παρουσίαση του βιβλίου του αγαπητού φίλου Μελέτη Μελετόπουλου, Το ζήτημα του πατριωτισμού, εκδ. Παπαζήση, σταχυολόγησα (από δύο διαφορετικούς ομιλητές) τα εξής:

"Εμείς ως Έλληνες, όχι σαν Έλληνες"... "υπάρχει η ανάγκη να δημιουργήσουμε αυτό που θα αποδομήσει τους αποδομηστές της κοινωνίας".

Είδα φως και ψήφισα

Ήμουν και γω εκεί και πολύ μου άρεσε.

Ως πάγια τακτική του "χώρου" κατέγραψα το σύνηθες "συντροφικό" κλίμα που υπάρχει: "αυτόν-τον-ξέρω λέει a priori βλακείες", "αυτόν-τον-ξέρω είναι πράκτορας" κ.λπ.. Παρ' όλα αυτά, διατυπώθηκε (κατά πλειοψηφία), με ευγένεια και ωριμότητα, ένας ανατρεπτικός, κρίσιμος και ορθός κατ' εμέ πολιτικός λόγος (βλ. σχετικό κείμενο).

Και πολύ μου άρεσε τ' όνομα γιατί διαχωρίζει αυτή που θέλει να προσδιοριστεί ως "δημοκρατική αριστερά", από την υπάρχουσα "διαχειριστική αριστερά".

Άντε να δούμε αν θα το αποδείξει και αν θ' αντέξει.

Για κάποιο (απροσδιόριστο) λόγο, είμαι (συγκρατημένα) αισιόδοξος.

Δείτε μια άλλη προσέγγιση του τραγικού γεγονότος

Σε συνέχεια του τραγικού γεγονότος που συνέβη χθες βράδυ, το οποίο: απερίφραστα καταγγέλλω και πενθώ για τον άνθρωπο που χάθηκε, δείτε την ανάρτηση με τίτλο "Η Ελλάδα πουλάει τα νησιά της" από το Ημερολόγιο ενός πατέρα.

Σ' αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς αναρωτιέμαι: γιατί κάποιοι γίναν τόσο (!) σπουδαίοι "στόχοι" (?), πόσοι άνθρωποι θα χαθούν (?), εξυπηρετώντας τίνος (?) τα συμφέροντα?

Ο πάντα-υπέροχος Χρόνης Μίσσιος...

... που μεγάλωσα με τα βιβλία του, περιγράφει σε μια εξαιρετικά σημαντική συνέντευξη στο ΒΗΜΑ της 20.6.2010 τον Κόσμο και το Όραμα.

Ένας σπουδαίος Λόγος που αξίζει να τον διαβάσετε.

Προδοσία!

Αν έλεγα-σήμερα πως δεν υποστηρίζω την Ελλάδα στον αγώνα με την Αργεντινή γιατί μια ενδεχόμενη νίκη (sic) θα επέβαλε αναγκαστική "Ύπνωση" στο Θυμικό και την "Κρίση" των Ελλήνων θα ήμουν Προδότης.

Κοίτα να δεις όμως που αν-σήμερα (όχι απλά έλεγα) υπέγραφα με έναν Διεθνή Οργανισμό δικαιώματα κατάσχεσης της περιουσίας του τόπου-μου θα ήμουν "κύριος" και στην κυβέρνηση!

Read more »