Τρίτη 25 Αυγούστου 2009
Κυριακή 23 Αυγούστου 2009
Για τα τέρατα κ.α. εικόνες
Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, η τρομερή εικόνα της αλλοίωσης της Φύσης σαν αυτή που σήμερα συμβαίνει, διατυπώνει το παρά-λογο και την ά-λογη φρίκη.
Τα φουσκωμένα στήθη των γενικών κουμανταδόρων αλλά και τα ταπεινά αισθήματα ευθύνης της συλλογικής συνείδησης αυτού του αλήτικου μέρους, εικονο-ποιούν την απελπιστική καταστροφή στην μορφή ενός τόπου που οι Θεοί του έφυγαν.
Στα πλαίσια των επικλήσεων για την σωτηρία του, άσκηση καλή μου φαίνεται πως θα-ταν, να φέρω την μορφή του προβλήματος στο βαθύ-μέσα της ύπαρξής μου.
Επειδή το πρόβλημα δεν είναι πια διαχειριστικό αλλά αγγίζει τα όρια της μετα-φυσικής, η σκέψη μου με κατευθύνει στην επίκληση των Θεών που θα μορφοποιηθούν για να υπάρξουν-πάλι: Φύλακες των Όρκων (βλ. σχετικά την προηγούμενη ανάρτηση).
Λυπάμαι Φρεντερικ μα τι κι αν πέθανε? Ο άνθρωπος είναι πολύ μικρός για να υπάρχει χωρίς τον Θεό του και οφείλει να τον ξανα-ζήσει. Γιατί δεν είναι ζητούμενο η ανάκληση διαφόρων θρησκειών ούτε η αναζήτηση μορφών εξουσίας-εκκλησίας, αλλά το χτίσιμο της ύπαρξης του ανθρώπου με την ανα-τοποθέτηση του μέσα-Φύλακα.
Αφού ίσως-τελικά, η διάλυση του μέσα-χώρου να αλλοιώνει τόσο το Εαυτό, που Γρύπες, Σφίγγες και λοιπά φανταστικά όντα, να μοιάζουν κατοικίδια στις ψυχές των ανθρώπων και να προσωπο-ποιούνται τερατωδώς στο περιβάλλον που οι άνθρωποι διαμορφώνουν.
Σε συνέχεια των παραπάνω, θα 'θελα κάποια στιγμή, να 'φτιαχνα τις συλλογές:
Τα φουσκωμένα στήθη των γενικών κουμανταδόρων αλλά και τα ταπεινά αισθήματα ευθύνης της συλλογικής συνείδησης αυτού του αλήτικου μέρους, εικονο-ποιούν την απελπιστική καταστροφή στην μορφή ενός τόπου που οι Θεοί του έφυγαν.
Στα πλαίσια των επικλήσεων για την σωτηρία του, άσκηση καλή μου φαίνεται πως θα-ταν, να φέρω την μορφή του προβλήματος στο βαθύ-μέσα της ύπαρξής μου.
Επειδή το πρόβλημα δεν είναι πια διαχειριστικό αλλά αγγίζει τα όρια της μετα-φυσικής, η σκέψη μου με κατευθύνει στην επίκληση των Θεών που θα μορφοποιηθούν για να υπάρξουν-πάλι: Φύλακες των Όρκων (βλ. σχετικά την προηγούμενη ανάρτηση).
Λυπάμαι Φρεντερικ μα τι κι αν πέθανε? Ο άνθρωπος είναι πολύ μικρός για να υπάρχει χωρίς τον Θεό του και οφείλει να τον ξανα-ζήσει. Γιατί δεν είναι ζητούμενο η ανάκληση διαφόρων θρησκειών ούτε η αναζήτηση μορφών εξουσίας-εκκλησίας, αλλά το χτίσιμο της ύπαρξης του ανθρώπου με την ανα-τοποθέτηση του μέσα-Φύλακα.
Αφού ίσως-τελικά, η διάλυση του μέσα-χώρου να αλλοιώνει τόσο το Εαυτό, που Γρύπες, Σφίγγες και λοιπά φανταστικά όντα, να μοιάζουν κατοικίδια στις ψυχές των ανθρώπων και να προσωπο-ποιούνται τερατωδώς στο περιβάλλον που οι άνθρωποι διαμορφώνουν.
Σε συνέχεια των παραπάνω, θα 'θελα κάποια στιγμή, να 'φτιαχνα τις συλλογές:
- την μια με μορφές τεράτων των μέσα-χώρων που, παράδοξα αφιερώνουμε σήμερα τα στρεβλά τοτέμ-μας
- την άλλη με μορφές Θεών που μπορεί να υπήρχαν, να υπάρχουν ή να υπάρξουν, διατυπώνοντας μια-κάποια συμβολική ελπίδα αναδόμησης της ύπαρξης
Υ.Γ.
Βλ. σχετικά την θλιβερή δήλωση: Φταίνε τα πεύκα
Για την Δημοκρατία

Στις φλόγες που καίν' αυτόν τον τόπο
όρκο να δώσει-ιερό κάθε πολίτης
για την ανάσταση της Δημοκρατίας
Υ.Γ.
Βλ. σχετικά την θλιβερή δήλωση: Φταίνε τα πεύκα
Σάββατο 22 Αυγούστου 2009
Για το κλίμα και την κοινωνία
Στην υπέροχη Ήπειρο βλέπει κανείς χωριά, σφιχτά δεμένα, σ' άγρια γη.
Μα γιατί εδώ δεν υπάρχει η "εκτός σχεδίου δόμηση"?
Γιατί είναι προφανές ότι αυτός που θα χτίσει έξω απ' το χωριό και κάνει το λάθος να πάει την 28 Οκτωβρίου στο εξοχικό του, μάλλον θα φύγει όταν λιώσουν τα χιόνια, δηλαδή την άνοιξη.
Μήπως λοιπόν η αντίληψη της κοινωνικής δομής και η ατομική ευθύνη εξαρτάται-διαμορφώνεται από την επιρροή του κλίματος?
Αλλά το κλίμα αλλάζει με τρόπους που δεν ξέρουμε και για λόγους που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε.
Σύμφωνα λοιπόν με την εκτίμηση της κατάστασης της πολιτείας μας, που ξέρουμε και φαίνεται το τοπίο "ακραία-χειμερινού" πολιτικού θεάτρου, η διαμόρφωση νέων αντιλήψεων κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας, μπορεί να μην είναι τόσο μακρυά όσο την φανταζόμαστε.
Μα γιατί εδώ δεν υπάρχει η "εκτός σχεδίου δόμηση"?
Γιατί είναι προφανές ότι αυτός που θα χτίσει έξω απ' το χωριό και κάνει το λάθος να πάει την 28 Οκτωβρίου στο εξοχικό του, μάλλον θα φύγει όταν λιώσουν τα χιόνια, δηλαδή την άνοιξη.
Μήπως λοιπόν η αντίληψη της κοινωνικής δομής και η ατομική ευθύνη εξαρτάται-διαμορφώνεται από την επιρροή του κλίματος?
Αλλά το κλίμα αλλάζει με τρόπους που δεν ξέρουμε και για λόγους που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε.
Σύμφωνα λοιπόν με την εκτίμηση της κατάστασης της πολιτείας μας, που ξέρουμε και φαίνεται το τοπίο "ακραία-χειμερινού" πολιτικού θεάτρου, η διαμόρφωση νέων αντιλήψεων κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας, μπορεί να μην είναι τόσο μακρυά όσο την φανταζόμαστε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
