Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

...είμαι με τους ανθρώπους που αγαπάνε τους ανθρώπους

"«Εσύ με ποιους είσαι;» ρώτησε ο Λύκος των Τόκων τον Αντάρτη Αμνό...
...
«εγώ είμαι με τους ανθρώπους που αγαπάνε τους ανθρώπους», απάντησε ο Αντάρτης Αμνός."

Αυτά έγραφε ο Στάθης στις 15.1.2011 και τώρα που απ-αξιώνεται η-όποια πολιτική πρόταση και φαίνεται πως κάθε "θίασος" (κόμμα) μα-και κάθε "άνθρωπος" (σε εισαγωγικά) γαντζώνεται απ' την καρέκλα στην οποία θα "την-κάτσει" αναρωτιόμουνα (και πάλι), τι σημαίνει αριστερά και δεξιά?

Απ' τους ανθρώπους που 'χω γνωρίσει, είναι πολλοί αυτοί που θα τους λέγαμε "αριστερούς" οι οποίοι βλέπουν τον κόσμο ως μια άμορφη-χειροκροτειακή μάζα, στην πλάτη της οποίας, διαπραγματεύονται την καρέκλα τους. Έχω-πάλι δει κι άλλους, που θα τους λέγαμε "δεξιούς", που-πάντα έβλεπαν τον άνθρωπο με τα δικά-του ανθρωπικά χαρακτηριστικά. Και τον αγάπαγαν με μια έμφυτη ευγένεια.

Ίσως η "αριστερή κουλτούρα" να υπαγορεύει ν' αγαπάς τους ανθρώπους. Μα φαίνεται πως αυτό είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό των ανθρώπων και όχι της "κουλτούρας". Είναι όμως πολιτική αυτό το πράγμα?

Σήμερα φαίνεται πως ναι-είναι, γιατί αυτό καθορίζει την στάση που θα κρατήσει κανείς απέναντι στον-όποιο φράχτη σηκώνεται. Και σηκώνονται πολλοί!

Το δυστύχημα είναι πως σε κάθε περίπτωση, κάτι-μέσα στους ανθρώπους ξεπερνάει τους φράχτες και φτάνει στην επικράτηση, την κτήση του "Άλλου". Το βλέπεις παντού-αυτό στα ζώα, ακόμα και στο ενυδρείο μου, υπάρχουν ψάρια-αρχηγοί που κάνουν τα κουμάντα και αν τα άλλα δεν τα υπακούν: τα τρώνε.

Μα είμαστε ψάρια, ζώα στη ζούγκλα, πάντα-κτήνη?

Μάλλον έτσι είναι.

Το δύσκολο είναι πως εδώ δεν "κολλάει" το «Άμα ο Λόγος έχει φέρει τον άνθρωπο σε δύσκολη θέση, ο Λόγος και μόνον αυτός μπορεί να τον βγάλει από εκεί.» του Hegel, γιατί φαίνεται πως: τα ένστικτα φέραν τον άνθρωπο στην δύσκολη θέση απ' όπου δεν ξέρει πως να βγει.


Υ.Γ. 1
Βλ. παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις:
Τι σημαίνει σήμερα: δεξιά-αριστερά
Ο ευνουχισμός της ύπαρξης

Υ.Γ. 2
Βλ. σχετικά
Για την αριστερά του Θόδωρου Ντρίνια
"Ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει Αριστερά" του Χρόνη Μίσσιου
Μια κυβέρνηση “αρίστων” του καθεστώτος είναι η καλύτερή του λύση απέναντι στο κίνημα αυτο-οργάνωσης των πολιτών πριν το κίνημα αυτό απαιτήσει παλινόρθωση της δημοκρατίας του Θραξ Αναρμόδιου

Y.Γ. 3
Παίξε το παιχνίδι: ΓΕΝΕΣΙΣ. Το Παιχνίδι του Ανθρώπου στον Κόσμο

Υ.Γ. 4
Βλ. σχετικές αναρτήσεις για τον κοινοτισμό