Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Άγριο το αύριο

Σε συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων, ακούω παραλληλισμούς της εποχής-σήμερα με την περίοδο 1990-91.

Τότε, οι μαθητές έκαναν καταλήψεις ενάντια σε ένα νομοσχέδιο. Δεν θυμάμαι τίποτα από αυτό το νομοσχέδιο.

Νομίζω όμως, πως οι καταστάσεις αυτές, διαμορφώνουν μια δικιά τους διαλεκτική και θύμηση.

Αναρωτιέμαι: τί λες να θυμούνται οι νέοι από τότε?

Εκτιμώ ότι η διαλεκτική και οι αντιλήψεις, εξελίσσονται όπως παρακάτω:

Τότε έως τον Δεκέμβριο του 2008 (χθες)
  • Θέλω άλλο (ότι-να-ναι, δεν-ξέρω-τι, νομοσχέδιο για την παιδεία)-κατάληψη
  • Δεν μου αρέσουν οι τυρόπιτες του κυλικείου-κατάληψη
  • Δεν συμφωνώ με τα μαθηματικά που διδάσκει ο δάσκαλος-κατάληψη
  • Δεν μου αρέσει να κάνω μάθημα-κατάληψη
  • Ας κάνω λίγο πλάκα, ας εκτονώσω λίγο την νεότητά μου (με νομιμοποιεί το σύστημα για να το κάνω αυτό)-κατάληψη
  • Ότι να-ναι-κατάληψη

Υπήρξαν κάποιοι που εκείνη την περίοδο και στην συνέχεια, εκπαίδευσαν πολιτικά τους μαθητές στις καταλήψεις και το εκμεταλλεύτηκαν.
Κανείς δεν το θυμάται

Υπήρξαν άλλοι που δώσανε τις αφορμές.
Κανείς δεν το θυμάται

Έτσι νομιμοποιείται, σε βάθος χρόνου, η βίαιη συμπεριφορά που εκφράζει η κατάληψη. Γιατί πολλές φορές η κατάληψη εμπεριέχει βία ενώ, ως απόφαση, είναι από μόνη της εξαιρετικά βίαιη.

Έτσι εκπαιδεύονται οι νέοι στην βία (βλ. Υ.Γ. 1).

Δεκέμβριος του 2008 (σήμερα)

  • Διαπιστώνω πως η βία της κατάληψης, έχει εκφυλιστεί. Για να κάνω "κάτι", θα κάνω πόλεμο!

Σε συνέχεια της διαρκούς εκπαίδευσης στην βία της κατάληψης, σήμερα διατυπώθηκαν πάλι οι αφορμές και νομιμοποιούνται οι νέοι που κάνουν πόλεμο (εγώ-προσωπικά δεν τους νομιμοποιώ, αλλά τους δικαιολογώ)

Έτσι νομιμοποιείται, η εξέλιξη της βίαιης συμπεριφοράς.

Έτσι εκπαιδεύονται οι νέοι στον πόλεμο.

Μετά τον Δεκέμβριο του 2008 (αύριο)

Με τρόμο αντικρίζω το μέλλον (βλ. Υ.Γ. 2). Δεν ξέρω πως θα αντιλαμβάνονται οι νέοι αύριο τον κόσμο. Αλλά ξέρω πως:

Αυτοί που εκπαιδεύονται σήμερα στον πόλεμο, δεν θα κάτσουν σπίτι τους.
Η βία διατυπώθηκε ως λύση, νομιμοποιήθηκε και θα παραμείνει

Έτσι, ή θα υπάρχει εισαγγελέας στο μαιευτήριο και μόλις γεννιέται ένα παιδί θα του διαβάζει τα δικαιώματα του ή θα πρέπει να εκπαιδευτούν οι νέοι αλλιώς, σε ένα Καλό Σχολείο.

Μα ποιο Σχολείο?


Υ.Γ. 1
Και καταγγέλλω: αυτούς που δίνουν τις αφορμές και αυτούς που τις εκμεταλλεύονται

Υ.Γ. 2
Άγριο το αύριο

Υ.Γ. 2
Βλ. σχετικές αναρτήσεις: Για το Δίχτι την εκπαίδευση και άλλες αμαρτίες