Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Για την ηλεκτρονική ψήφο, του Νίκου Μαμάση

Το κείμενο που ακολουθεί είναι από σχετική αλληλογραφία του επίκουρου καθ. Νίκου Μαμάση με άλλα μέλη ΔΕΠ του Ε.Μ.Πολυτεχνείου, σχετικά με την ηλεκτρονική ψήφο και επειδή μου άρεσε πολύ, αναρτάται κατόπιν σχετικής άδειάς του (γιατί όπως έχετε καταλάβει, δεν ανεβάζω ξεκούδουνα, τα e-mail που μου 'ρχονται): 

Εντάξει συνάδελφοι. Έχετε δίκιο.

Μετά από τόσα e-mail γεμάτα επιχειρήματα πείστηκα.

Η ηλεκτρονική ψηφοφορία είναι διαβλητή και ευτυχώς που προφυλάσσετε έναν επίκουρο καθηγητή του ΕΜΠ από τον εξευτελισμό του να ψηφίσει έχοντας πάνω από το κεφάλι του τον ΚΑΘΗΓΗΤΗ.

Ωστόσο, το ότι υπάρχουν επίκουροι που θα δεχόντουσαν κάτι τέτοιο (και αντίστοιχα ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ που θα συμπεριφερόντουσαν με τέτοιο τρόπο), ενώ από την άλλη πλευρά διδάσκουν τα παιδιά σας, λίγο σας απασχολεί.

Δεδομένου λοιπόν ότι οι πληροφορικοί του 21ου αιώνα δεν είναι ικανοί να διασφαλίσουν το αδιάβλητο της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, την Πέμπτη θα ψηφίσουμε με κάλπη.

Προς τι λοιπόν η όλη αυτή η συζήτηση που ξεκίνησε τις τελευταίες ημέρες?

Οοπς το ξέχασα. Η ψηφοφορία της Πέμπτης είναι ουσιαστικά εντελώς διαβλητή δεδομένου ότι δεν έχει σημασία το τι θα ψηφίσεις αλλά αν θα πάρεις μέρος στην ψηφοφορία.

Έτσι αν για παράδειγμα θέλω να ψηφίσω άκυρο για να καταγγείλω το νέο νόμο (με το δικό μου τρόπο) θα πρέπει να υποστώ προπηλακισμούς και να χαρακτηριστώ «κυβερνητικός» ή φιλοτροικανός από άτομα που έχουν σύγχυση προτεραιοτήτων μέσα σε μια κοινωνία που υποφέρει.

Άρα μπορώ με ασφάλεια να προβλέψω ότι την Πέμπτη δεν θα μπορέσω να χρησιμοποιήσω την κάλπη αλλά και στη συνέχεια ούτε τον υπολογιστή ούτε την επιστολή, ώστε να ασκήσω ένα δικαίωμα για την κατάκτηση του οποίου έχει χυθεί αίμα (κυρίως αριστερών).

Κατακλείδα.
Κάθε σύστημα είναι διαβλητό εφόσον οι άνθρωποι που το εφαρμόζουν είναι ανήθικοι.

Θυμηθείτε:

  • Τα τυποποιημένα όστρακα για τον εξοστρακισμό του Αριστείδη. 
  • Τις εκλογές του 1956 με το κόμμα που ηττήθηκε να εκλέγει περισσότερους βουλευτές από αυτό που νίκησε. 
  • Τις εκλογές του 1961 όπου ψήφισαν και τα δέντρα. 
  • Το κουβάλημα των υπέργηρων συμπολιτών μας σε εκλογικά κέντρα. 
  • Τα σημαδεμένα ψηφοδέλτια. 

Αν θεωρείτε ότι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι του ΕΜΠ θα χρησιμοποιήσουν τέτοια μέσα (συμβατικά ή ηλεκτρονικά) ώστε να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας τότε δεν μας σώζει τίποτα άλλο παρά μόνον η ανανέωση μας από νέους ανθρώπους, αδιάφθορους, αποτελεσματικούς.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που σε 20 χρόνια θα γελάνε μαζί μας διαβάζοντας τα επιχειρήματα ενάντια στην ηλεκτρονική ψηφοφορία, η οποία ασφαλώς και αποτελεί το μέλλον μιας δημοκρατικής και αποτελεσματικής κοινωνίας.

Νίκος Μαμάσης