Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Ανοιχτή συζήτηση: άμεση ενεργοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας και αναθέρμανση της επιχειρηματικότητας

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΑΜΕΣΗ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (Δευτέρα 30 Μαΐου 2011, Αίθουσα εκδηλώσεων Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς)

εισηγητές:
Γιώργος Κασιμάτης, ομότ.Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Κώστας Μπέης, ομότ.Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών,
Μελέτης Μελετόπουλος, Διδάκτωρ Οικονομικών Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης, Γιώργος Ρωμανιάς,Οικονομολόγος
Συντονιστής Γιώργος Παπαδάκης, Δημοσιογράφος

Περίληψη της ομιλίας του Μελέτη Η. Μελετόπουλου:

Οι Έλληνες αποτελούν πανάρχαιο εμπορικό έθνος, μέσω δε των εμπορικών τους διαύλων διαδόθηκε ο Ελληνικός πολιτισμός. Η Ελληνική επιχειρηματικότητα έχει εξαιρετικά στοιχεία, όπως το πολυμήχανο, το εφευρετικό, το εξωστρεφές, και οδηγεί στην οικουμενικότητα. Έχει την δική της ηθική, τους κώδικες και τις αξίες της.

Οι παραδοσιακοί Έλληνες επιχειρηματίες λειτουργούσαν με βάση τους ηθικούς κανόνες, την φιλοπατρία και την κοινωνική προσφορά. Τα τελευταία τριάντα χρόνια η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα ποινικοποιήθηκε, καταδιώχθηκε αλλά κυρίως ανηθικοποιήθηκε. Το σοβιετικού τύπου καθεστώς της Μεταπολίτευσης δημιούργησε πλαίσιο ανηθικότητας, ώστε κατέστη αδύνατο να λειτουργήσει ένας επιχειρηματίας έντιμα. Οι πολιτικές δυνάμεις υπήρξαν ο βασικός μοχλός εκβιασμού και ανηθικοποίησης της οικονομίας, απαιτώντας μερίδιο του παραγόμενου πλούτου ως προμήθεια.

Τελικά, στην Ελλάδα δεν λειτούργησε μία οικονομία της αγοράς ευρωπαϊκού τύπου, αλλά μία ασιατική δεσποτική κοινωνία, με κύρια χαρακτηριστικά της την διαπλοκή, την διαφθορά, την πλήρη εξάρτηση της οικονομίας από την εξουσία.

Η πολιτική των σημερινών πολιτικών δυνάμεων οδήγησε τελικώς την χώρα στην συνολική, όχι μόνον οικονομική, αλλά και ηθική , πνευματική και κοινωνική χρεωκοπία. Από αυτές τις δυνάμεις λύση είναι αδύνατον να προκύψει. Η οικονομική αντίληψη της σημερινής κυβέρνησης συνοψίζεται στην επιβολή φόρων, περισσότερων φόρων, που αποκλείουν οιαδήποτε περίπτωση αναθέρμανσης της οικονομίας. Τα άλλα κόμματα διαφοροποιούνται ως προς την δοσολογία. Δεν υπάρχει όραμα, σχέδιο, πυξίδα, μέριμνα για το μέλλον.

Αντιθέτως, εκτός των κομμάτων υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις που μπορούν να οργανώσουν την ριζική αναδιάρθρωση της Ελληνικής οικονομίας. Ιδού ενδεικτικά μερικές συγκεκριμένες προτάσεις για την ριζική ανασυγκρότηση της κατεστραμμένης ελληνικής οικονομίας:
  1. εκπόνηση πενταετούς σχεδίου οικονομικής αναπτύξεως της χώρας από ολιγομελή ομάδα εκπροσώπων του επιχειρηματικού κόσμου, των εργαζομένων και τεχνοκρατών. Το σχέδιο θα αποτελέσει το κοινωνικό συμβόλαιο της μελλοντικής μας πορείας, θα δίδει έμφαση στην αναγέννηση του πρωτογενή τομέα ως βάση της όλης παραγωγικής συγκρότησης και στην δημιοιυργία δευτερογενούς τομέα μεταποιητικού των εγχωρίων προϊόντων. Στόχος αφ’ενός η κάλυψη μεγάλου μέρους των αναγκών του πληθυσμού ώστε να μειωθούν οι εισαγωγές και αφ’ετέρου η αύξηση των εξαγωγών. Μόνον έτσι θα μειωθεί το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου.
  2. καταγραφή και αξιοποίηση των διεθνών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ελληνικής οικονομίας(π.χ. μεσογειακή διατροφή, αιολική ενέργεια, οικοτουρισμός, ιαματικός τουρισμός , μικροτεχνολογία αιχμής κλπ.) και δημιουργία επιχειρήσεων χαμηλού κόστους σε οικογενειακή ή συνεταιριστική ή τοπική βάση με εξαγωγική κατεύθυνση.
  3. δραστική μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, με τρόπο που δεν θα προκαλέσει μαζική ανεργία, π.χ. πρόωρη συνταξιοδότηση στις μητέρες ανήλικων τέκνων με το ήμισυ του μισθού τους.
  4. υποχρέωση των τραπεζών να διοχετεύσουν άμεσα στις επιχειρήσεις τα ποσά που λαμβάνουν από το κράτος ως ενίσχυση με τοποθέτηση εκπροσώπων του κράτους στα διοικητικά τους συμβούλια.
  5. κάποιο είδος σεισάχθειας που δεν θα θίξει ουσιαστικά τις τράπεζες αλλά θα ανακουφίσει τους χρεώστες(έχουν εκπονηθεί σχετικές μελέτες).
  6. αντικατάσταση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών από ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες που θα επιλέγουν οι φορολογούμενες επιχειρήσεις κατά το πρότυπο άλλων χωρών.
  7. άμεση κατάργηση των ατελείωτων ΝΠΔΔ, ΔΕΚΟ και δημοσίων επιχειρήσεων που στελεχώνονται από κομματικά στελέχη με προκλητικές αμοιβές.
  8. φορολογικές ελαφρύνσεις και κίνητρα που θα επιτρέψουν την αύξηση των επενδύσεων αλλά και της κατανάλωσης.
  9. έμφαση στην εκπαίδευση ως κεντρικό μηχανισμό οικονομικής ανάπτυξης.
Όσα όμως σωστά οικονομικά μέτρα και αν ληφθούν, δεν πρόκειται να αποδώσουν εάν τα ηνία της χώρας συνεχίσουν να κρατούν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις. Η Δημοκρατία της Μεταπολίτευσης έχει εκφυλισθεί σε μία κληρονομική ολιγαρχία με τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά, που οδήγησε την χώρα στην συνολική χρεωκοπία. Τα σημερινά πολιτικά στελέχη δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν την χώρα στην έξοδο από την κρίση. Η παραμονή τους στην εξουσία συνεπάγεται συνεχή επιδείνωση της οικονομίας. Απαιτείται επομένως μία ΡΙΖΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, που θα οδηγήσει στον πλήρη διαχωρισμό των εξουσιών, στο ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή, στην κατάργηση όλων των βουλευτικών προνομίων και ασυλίας και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, στην εγκαθίδρυση στενής εκλογικής περιφέρειας ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι εκλογικές δαπάνες και άρα η εξάρτηση των πολιτευτών από τα συμφέροντα, στην θέσπιση προϋποθέσεων (λευκό ποινικό μητρώο, στρατιωτική θητεία, δήλωση περιουσιακής κατάστασης κλπ.) εκλογιμότητας στην Βουλή, στην εγκατάσταση κλιμακίων του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε όλα τα υπουργεία και παρέμβαση της δικαιοσύνης σε κάθε αδικαιολόγητη προσαύξηση της περιουσίας των αξιωματούχων.

Σε ερώτηση ακροατών σχετικά με τις πρακτικές δυνατότητητες ανατροπής του σημερινού πολιτικού συστήματος, ο ομιλητής απάντησε ότι ήδη συντελούνται πρωτοφανείς διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας σε όλη την χώρα, που μπορούν υπό προϋποθέσεις να οδηγήσουν ειρηνικά σε συντακτική συνέλευση, αλλαγή του συντάγματος και εμφάνιση νέων πολιτικών δυνάμεων.