Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Το σύνδρομο του ζωολογικού κήπου

Σε πολλούς αρέσουν οι ζωολογικοί κήποι.

Οι ζωολογικοί κήποι είναι ανεξάρτητα-συμπιεσμένα συστήματα, για να επιβιώνουν-πυκνά, διάφορα είδη, μακριά από το φυσικό τους οικοσύστημα.

Έχουν-δε συμπιέσει ποικίλες λειτουργίες του κάθε υπο-συστήματος έτσι ώστε να πραγματοποιούνται κατά προσέγγιση διάφοροι φυσικοί κύκλοι για να είναι βιώσιμο.

Οι ζωολογικοί κήποι απαιτούν πολύ χρήμα και τεράστια ενέργεια για να μπορέσουν να υπάρχουν. Πολύς κόσμος πληρώνεται και απασχολείται για να καθαρίζει τα κλουβιά, να ταΐζει τα ζώα και να κάνει διάφορες άλλες εργασίες για να λειτουργήσουν, ενώ εντυπωσιακές και εξειδικευμένες Η/Μ εγκαταστάσεις προσπαθούν να ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς της φύσης σε μικρές-ανεξάρτητες κλίμακες.
Αυτό, μου φαίνεται πως μοιάζει, με το πως λειτουργεί μια μεγα-πόλη στα πλαίσια της Αυτοκρατορίας της Αγοράς.
 Τα ζώα στο ζωολογικό κήπο έχει διαπιστωθεί πως δεν είναι ευτυχισμένα. Μολονότι έχουν λυμένα διάφορα προβλήματα όπως του φαγητού, της ασφάλειας και των κινδύνων της φύσης, τα περισσότερα ζώα ζουν υποτονικά, σε καθεστώς κατάθλιψης, κάνοντας επαναλαμβανόμενες (μηχανικές) κινήσεις, χωρίς να κάνουν έρωτα ούτε να αναπαράγονται, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι επιστάτες του χώρου τους χορηγούν αντικαταθλιπτικά.
Έτσι και εδώ (στην μεγα-πόλη), έχουμε (είχαμε) λύσει διάφορα προβλήματα όπως του φαγητού, της ασφάλειας, των κινδύνων, ζούμε (ζούσαμε) υποτονικά, σε καθεστώς κατάθλιψης, κάνοντας επαναλαμβανόμενες (μηχανικές) κινήσεις στην ρουτίνα του μεροκάματου, χωρίς έρωτα, "ξεχνώντας" να γεννήσουμε, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι δικοί-μας "επιστάτες", μας χορηγούν αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά κ.α. σχετικές ουσίες.
Τελικά οι συνθήκες της πόλης στα πλαίσια της Αυτοκρατορίας της Αγοράς, δεν νομίζω πως διαφέρουν και πολύ απ' τον ζωολογικό κήπο.

Έχουμε μάθει (?) μας έχουν βολέψει (?), τι κάνει να μας "αρέσουν" αυτές οι συνθήκες?

Ίσως είναι εύκολες-βολικές και διαμορφώνουν μια πρόσκαιρη ευδαιμονία.

Στα πλαίσια αυτά όμως, το καταληκτικό αίτημα που νιώθω ότι διατυπώνεται-σήμερα είναι το: "φέρτε πίσω το κλουβί-μου" (επειδή δεν μπορώ-πια να υπάρξω στα πλαίσια της Αυτοκρατορίας της Αγοράς) και δεν με βρίσκει σύμφωνο.


Υ.Γ.1
Βλ. σχετική ανάρτηση από το antinews: “Δεν πάμε διακοπές, δεν πάμε παραλία, θάμαστε όλοι εδώ, κάθε μέρα στην πλατεία

Υ.Γ.2
Να ξέρουμε τι θέλουμε, του Χρήστου Γιανναρά από την Καθημερινή της 12.6.11

Υ.Γ.3
Βλ. σχετικό άρθρο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία της 12.6.2011: (Απ)οικία

Υ.Γ.4
Βλ. σχετική ανάρτηση: Μολότωφ κοκτέιλ #9 από το ιστολόγιο radicaldesire.blogspot.com

Υ.Γ.5
Βλ. σχετικές αναρτήσεις για τον κοινοτισμό (ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ)