Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Οι άστεγοι ως pet

Πρόσφατες εκδηλώσεις της πολιτείας (αυτή που θέλει-δηλαδή να ονομάζεται ως τέτοια) δείχνουν μεγάλη ευαισθησία στους αστέγους.

Τι κάνει δηλαδή το επίσημο κράτος (ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει απ' αυτό?).

Τους ταΐζει εορταστικά τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά (καθημερινές τους δίνει κανένα αποφάγι), πάει και χαϊδεύεται μαζί τους όταν έχει ελεύθερο χρόνο και "ευαισθητοποιήται" για να τους βάλει σε κλουβάκια (τύπου γήπεδο στο Ρούφ) μόλις κάνει κρύο.

Κάπως έτσι δεν συμπεριφέρονται στα ζώα αυτοί τ' "αγαπούν"? Μήπως σε λίγο θα τους ευνουχίσουν για να μην αναπαράγονται?

Φυσικά και πρέπει να κάνει-κάτι η πολιτεία γι αυτούς τους ανθρώπους. Αλλά όταν η πολιτική της πολιτείας οδηγεί τον άνθρωπο-απελπισμένο-άστεγο σ' αυτή τη πόλη, είναι-σαν να προσπαθεί-απλά να εμφανίζει-ότι αμβλύνει τις-όποιες ενοχές της (που δεν πολυ-πιστεύω ότι έχει).

Σήμερα όμως, η κοινωνική συγγένεια που έχουμε όλοι μας με τους αστέγους, αρχίζει να γίνεται εφιαλτικά κοινή. Και τι μας λένε? Όταν εξαθλιωθείς θα σε χαϊδέψουμε?

Όχι-ρε-φίλε. Χρέος και ρόλος τους είναι (αν θέλουν να λέγονται πολιτεία) να δουν ότι η πόλη έχει κλατάρει. Να δουν ότι η πόλη δεν παράγει φαΐ, να δουν ότι οι κοινωνικές δομές της καταρρέουν.

Άρα, αντί λοιπόν να "ρυθμίζουν" την πόλη, χρέος και ρόλος τους είναι, να δημιουργηθούν οι κοινωνικές δομές που θα μπορέσουν να δώσουν στον κόσμο όραμα και προοπτική. Με μια λέξη "ανάπτυξη".

Μα λεν πως η ανάπτυξη θέλει λεφτά (και το υπουργείο ανάπτυξης, εδώ και δύο χρόνια υπόσχεται πως έρχονται).

Δεν πιστεύω, ούτε πως η ανάπτυξη  θέλει λεφτά, ούτε πως τα λεφτά έρχονται. Σε πρόσφατο σχετικό άρθρο μου LOW TECH Αρχιτεκτονική, Τεχνολογική αιχμή ή αιχμή της τεχνικής?  ανέφερα μεθόδους και τεχνικές για την δημιουργία σπιτιών, στις οποίες, η τεχνολογία (που είναι γενικά ακριβή) , δεν είναι μονοσήμαντα απαραίτητη. Όπως λοιπόν υπάρχουν αυτές οι μέθοδοι για την δημιουργία ενός κτηρίου, υπάρχουν αντίστοιχες που καλύπτουν το σύνολο των βασικών αναγκών μας.

Μα είναι-τούτο καλύτερο? Αυτές οι τεχνικές μας γυρίζουν χρόνια πίσω... Θέλουμε να γυρίσουμε "παλιά"? Όχι (μας λέν).

Και αποδεχόμαστε να περιμένουμε Αυτόν που θα γεννήσει τα λεφτά που δεν υπάρχουν!

Αποδεχόμενοι-λοιπόν την "κοινή λογική της Αγορές" στερούμαστε: το Όραμα που μας κάνει Ανθρώπους!

Αλλά, όπως έλεγε και ο Buzz ο άνθρωπος πρέπει να πάει:  to infinity and beyond
Βλ. σχετικές αναρτήσεις:
Για τον κοινοτισμό (ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ)
Για την αρχιτεκτονική με-τη-γη