Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Πουλάμε Ελλάδα!

"Κι αν εδώ δεν υπάρχει αγορά, κάπου αλλού υπάρχει" γι αυτό, πολύς κόσμος, κοιτάει να μεταναστεύσει, να πάει γι αλλού και να κάνει αυτό που τον είχαν εκπαιδεύσει τα τελευταία χρόνια, δηλαδή να παρέχει υπηρεσίες.

Υπάρχουν κι άλλοι όμως που "κάτι φτιάχνουν", και βασισμένοι σ' αυτό το σκεπτικό προσπαθούν, αυτό που φτιάχνουν, να το διοχετεύσουν μέσω του internet σε άλλες χώρες.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι εξαγωγές της Ελλάδας έχουν αυξηθεί ενώ υπάρχει μια δυναμική τάση που προσανατολίζει τον Έλληνα να κοιτάει "έξω". 

Προσπαθώντας να προωθήσω τα γλυπτά μου σ' αυτά τα πλαίσια, έφτιαξα κι εγώ ένα e-shop www.gfivos.gr/ (όπως φαντάζομαι και πολλοί άλλοι στην παρούσα κατάσταση) και περίμενα να γίνει κάτι .

Μετά, παρατήρησα ότι δεν είχε καθόλου επισκέπτες. 

Προσπάθησα λοιπόν να βάλω λέξεις κλειδιά, να το βάλω σε σχετικές λίστες στο internet, να το κοινοποιήσω χρησιμοποιώντας κοινωνικά δίκτυα f/b, twitter κ.λπ. χωρίς αποτέλεσμα.

Σκέφτηκα λοιπόν να στείλω μια επιστολή σε κάθε ελληνική πρεσβεία στον κόσμο. 

Ασχολήθηκα τρία απογεύματα, στέλνοντας μερικές εκατοντάδες e-mail που βρήκα σε μια σχετική λίστα και μέχρι τώρα, είχα την πολυτέλεια να πάρω πέντε (5) εξαιρετικά ευγενικές απαντήσεις από τις πρεσβείες εκ των οποίων: οι τρεις ότι είχαν προωθήσει σχετικά το αίτημά μου σε αρμόδιους, ενώ οι δύο με ενημέρωναν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι σχετικό και με παρέπεμπαν σε σχετικές ιστοεελίδες του τόπου τους,. Και συνεχίζω...

Τα γλυπτά μου είναι ένα ιδιαίτερο και "άχρηστο" (όπως η Τέχνη) αντικείμενο, μπορεί να μην αρέσουν, να είναι ακριβά και ιδιόρρυθμα. Βέβαιο είναι όμως, ότι η κατάσταση που ζούμε, μας επιβάλλει να κάνουμε κάτι για να επιβιώσουμε (και 'γω αυτό ξέρω να κάνω, ζητώ την κατανόησή σας, κι επιμένω). 

Ένα όμως εναλλακτικό κάτι, (εκτός απ' τη γλυπτική) στα πλαίσια της Ελληνικής γης, μπορεί να είναι η οικοτεχνία, η δημιουργία-συσκευασία και διάθεση παραδοσιακών και βιολογικών προϊόντων στην αγορά: από σαπούνι μέχρι κηραλοιφή, από χειροποίητες δαντέλες μέχρι πλεχτά τιρλίκια, από αγροτικά προϊόντα, μέχρι, ακόμα-ακόμα οικιακή φιλοξενία για την ξενάγηση στις σχετικές διαδικασίες! 

Πολλά μπορεί να δημιουργηθούν και να συσκευαστούν σε σπίτια, σε αυλές, σε μικρά εργαστήρια. 

Αν όμως εγώ (που έχω και μια στοιχειώδη σχέση με το Δίχτι) δεν μπορώ να επικοινωνήσω αυτό που φτιάχνω με τον κόσμο, πως θα το κάνει ένας απ' το χωριό που δεν γνωρίζει? 

Λέω λοιπόν να διατυπώσω μια σχετική διαδικασία η οποία θα βοηθούσε (αν υπήρχε) κι εμένα στο ξεκίνημα, και (αν υπάρξει) θα μπορούσε να βοηθήσει κι άλλους. 

Υπάρχουν ελεύθερες πλατφόρμες δημιουργίας e-shop (όπως αυτή http://www.freewebstore.org/). 

Αν αυτό ήταν στα Ελληνικά π.χ. www.greecewebstore.org και υπήρχε μια συγκεκριμένη φόρμουλα εισαγωγής σ' αυτό όπως:
  • άνοιγμα ειδικού κωδικού δραστηριότητας στην εφορία της μορφής "e-shop οικοτεχνία" που να απαιτούσε μειωμένες (ή επιδοτούμενες) ασφαλιστικές εισφορές
  • δημιουργία url μέσω του ανοίγματος αυτού του κωδικού (να τον έδινε η εφορία)
  • σύνδεση του λογαριασμού του webstore με την εφορία (απ'ευθείας έλεγχος, απ' ευθείας φορολόγηση, πληρωμή ΦΠΑ) χωρίς ταμειακές, παραστατικά κ.λπ. που θα εκδίδονται αυτόματα με την πληρωμή
  • εύχρηστη πλατφόρμα που να παρουσιάζει και να διακινεί το προϊόν όπως του freewebstore.org
  • διασφάλιση του αγοραστή ότι θα πάρει το προϊόν που έχει πληρώσει με εγγύηση (ενδεχομένως κατάθεση μιας εγγύησης για κάθε αιτούμενη πληρωμή η οποία θα απελευθερώνονταν στο πέρας της συναλλαγής)
  • υποστήριξη του πωλητή για την καλή ολοκλήρωση της συναλλαγής
  • αυτόματη καταχώρηση κάθε νέου e-shop σε σχετικές λίστες που θα δημιουργούνταν σε όλες τις πρεσβείες μας στον κόσμο κάτι που θα δρούσε αυξητικά στην  επισκεψιμότητα και την inernet-ική "αξιοπιστία" της σελίδας ενώ θα βοηθούσε και την διάχυση της πληροφορίας (δηλαδή, αν σε κάθε πρεσβεία, υπήρχε μια ιστοσελίδα που αναρτούνταν, με κάποιο αυτόματο τρόπο, σύνδεσμοι σχετικά με την ελληνική επιχειρηματικότητα, και ας μην είχε καθόλου επισκεψιμότητα, θα ανέβαζε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των επιχειρήσεων γιατί οι μηχανές αναζήτησης θα έβρισκαν την επιχείρηση πολλές φορές, σε όλον τον κόσμο και θα την θεωρούσαν αξιόπιστη, βρίσκοντάς την επιτέλους!!!)
  •  αυτόματο newsleter για την επικοινωνία των νέων οικοτεχνικών επιχειρήσεων σε συλλόγους της ομογένειας κ.λπ.
  • Οργάνωση ενός σχετικού γραφείου σε κάθε δήμο-κοινότητα μ' έναν άνθρωπο, σε έναν υπολογιστή που θα ενημερώνει και θα υποστηρίζει την διαδικασία βοηθώντας αυτούς που δεν έχουν σχέση με το internet
Στα πλαίσια αυτής της ανάρτησης, δεν νομίζω ότι έχει νόημα να εξελίξω περισσότερο τη σκέψη μου, αλλά ελπίζω να διατύπωσα περιληπτικά, διάφορες εμπλοκές που έχω προσπαθήσει μόνος μου (εδώ κι ένα χρόνο) να βάλω σε μια τάξη, σύμφωνα με αυτά που μου ζητάει το κράτος και ένα όραμα (αν υπήρχε μια σχετική διαδικασία) που θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο κόσμο.

Τα λέω αυτά, γιατί η Ελλάδα είναι σπουδαίος τόπος μα στην πλειοψηφία μας, έχουμε εκπαιδευτεί να είμαστε-κάπου υπάλληλοι αλλά πρέπει να μας δοθεί η δυνατότητα να γίνουμε και εμείς δημιουργοί. Και καλά εγώ έχω την πολυτέλεια να είμαι υπάλληλος αλλά να έχω άδεια από τον χώρο που δουλεύω, στοιχειώδεις γνώσεις, κτηνώδη επιμονή, Ιώβειο υπομονή και αγαπημένους φίλους για να με βοηθήσουν να επιχειρήσω να κάνω κάτι, αλλά οι άλλοι που δεν τα 'χουν? 

Βλέπω ανέργους στο χωριό να 'χουνε τις δυνατότητες, μα να μην κάνουν τίποτα, βλέπω τους άρχοντες στην πόλη που ξεπουλάν τον τόπο για να μην υπάρχει αύριο, βλέπω το ΕΣΠΑ να πάει και να 'ρχεται για ν' αφορά λίγους κι εκλεκτούς. 

Παρακαλώντας όλοι, να έρθουν επενδυτές, να κάνουν επενδύσεις, να γίνουμε, όχι-υπάλληλοι, μα σκλάβοι.

Και απελπίζομαι...