Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Κρίση (ηλικίας)

Κάθε Σεπτέμβρη προετοιμάζομαι για τα γενέθλιά μου και την επικείμενη κρίση ηλικίας μου.

Φέτος θα κλείσω τα σαράντα και ακούγεται ακόμα πιο βαριά.

Το προσδοκώμενο (αισιόδοξο) του σήμερα είναι πως θα ζήσουμε μέχρι τα 70-80 (λέμε-τώρα, για να γελάσουμε).

Άρα στα σαράντα, σκατζάρεις (ας πούμε) περισσότερο από τη μέση της ζωής σου.

Αλλά όπως διαμορφώνονται οι συνθήκες στην δουλειά μας, καταλαβαίνω πως θα πρέπει να δουλεύουμε πάνω-κάτω μέχρι τα 70 (και να ευχόμαστε να έχουμε δουλειά μέχρι και τότε).

Αν υποθέσουμε ότι δουλεύω (επίσημα) απ' όταν γράφτηκα στο ΤΣΜΕΔΕ (14 χρόνια τώρα) καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πρέπει να δουλεύω για άλλα 30 χρόνια!!!

Τι καλά!!! Ακόμα δεν έχω ενηλικιωθεί (σαν εργαζόμενος) και έχω όλη τη ζωή μπροστά μου!


Υ.Γ.
Βλ. σχετική ανάρτηση από τον πιτσιρίκο: επιδόματα για όλους