Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Πουλιά σε βάλτους

Μετά από αρκετές μέρες ταλαιπωρίας της σύνθεσης, κατάφερα (επιτέλους) να ολοκληρώσω τα παρακάτω εικαστικά (χρηστικά) αντικείμενα γραφείου για κάρτες.





Δείτε σχετικά την έκθεση: http://gfivos.gr στην ενότητα εικαστικά αντικείμενα.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Δελτίο απουσίας

Νίκο μου, δεν γράφω συχνά τελευταία στο μπλόγκ μου.

Δεν προλαβαίνω, κάθε ανάρτηση θέλει συγκέντρωση, που δεν την έχω.

Έτσι εκτονώνομαι στο τουίτερ.

Έγραφα προχθές εκεί: Παλιά έκανα ψυχανάλυση στο μπλογκ μου, τώρα έχω το τουίτερ για χάπια.

Για να μην χανόμαστε όμως, μπορείς να βλέπεις όλα μου τα τουίτ (και τα RT που μου αρέσουν) στη δεξιά στήλη του μπλογκ.

Πολλά φιλιά.

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Τα εύσημα στην αταξία

Παλιά, είχα πάει στο Παρίσι και όταν γύρισα, αγαπημένος φίλος μου με ρώτησε: σου άρεσε?

Του απάντησα πως φυσικά ήταν υπέροχο. 

Βλάκα, μου είπε, όλη η ιδιοκτησία στο Παρίσι είναι στα χέρια μιας "αριστοκρατίας", που έχτιζε οικοδομικά τετράγωνα, ολόκληρες περιοχές, διαμορφώνοντας την πόλη όπως είναι. Ανταυτού η Αθήνα είναι μια δημοκρατική έκφραση των πολιτών στην οποία, υπήρχε η δυνατότητα, όλος ο κόσμος να έχει κάτι (μα το διαμερισματάκι του, μα το αυθαίρετό του, μα την παράγκα του) που την έβαφε και όπως γούσταρε. 

Εν τέλει δηλαδή, η αταξία που ζούμε στην Ελλάδα  είναι μια δημοκρατική έκφραση (!!!) ... μα εγώ είχα ένα παράπονο, δεν εναρμονιζόμουν μ' αυτήν την αταξία και τ' ότι "έπρεπε να γίνει κάτι", μου ήταν αυτονόητο.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

Όλοι ίσοι

Δεν είναι πολλές οι φορές που 'χω πάει στα δικαστήρια μα αυτό που έχω καταλάβει από εκεί, είναι ότι: η αναβλητικότητα, το σύστημα που για πολλούς και διάφορους λόγους είναι πηγμένο και το χάος των σχετικών manual (νόμοι, νομολογίες, σχετικές αποφάσεις κ.λπ) καταφέρνει να έχει ένα ανεφάρμοστο "Δίκαιο".

Σχετικά μ' αυτό, απορίας άξιο ήταν το: γιατί σε "ισχυρούς" ανθρώπους που είχαν προφανώς παρανομήσει δεν μπορούσαν να αποδοθούν ευθύνες. 

Αλλά με διάφορα τρανταχτά ονόματα που χώνουν "Μέσα", μοιάζει να ανακάμπτει το "όλοι ίσοι έναντι του νόμου" που λέγαν οι Παλιοί και το είχε εξελίξει η Γαλλική επανάσταση στο (μάλλον αφελές) "όλοι ίσοι". 

Είναι κάτι ευχάριστο λοιπόν το ότι: η συλλογική μας κατάκτηση "όλοι ίσοι (στην παρανομία)" μοιάζει να βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση.